Inspiratie BLOG

Op deze pagina's  schrijven de loopbaancoaches van Loopbaanzaken Amsterdam korte stukjes ter lering ende vermaak voor jullie, om het noeste proces van (goed betaald) werk of opdrachten vinden, te kunnen volhouden.
Een knipoog af en toe en soms serieus optimisme.

Ook onze klanten en mensen uit ons netwerk krijgen de ruimte. Het werkt dan als een soort BLOG. De stukken worden ook gepubliceerd op loopbaanzakenamsterdam.wordpress.com.  Durf je nog niet echt zelf te bloggen? Experimenteer bij ons.

Verhalen om te inspireren.

Titels van opwekkende stukjes:

Loopbaanlenigheid in de praktijk

Loopbaanlenigheid hoezo?

Actieplan bij tijdelijk werk

Iedereen, iemand en niemand

Ben je een dimmer of een dipper?

7 stappen op weg naar gelukkig werken

Het maken van keuzes

Stress verminderen met Cat Stevens

De geniepigheid der dode dingen

Oud zijn op je 40e?

5 pensioen types

De jeugd van tegenwoordig

Tandplak in huis en kantoor

Loopbaanlenigheid in de praktijk

 
In 1980 heb ik de opleiding Fijnhout afgerond op de 3^e LTS op het Timorplein. Ja, precies de plek waar ik nu mijn eigen kantoor heb. Het is inmiddels omgetoverd in een bedrijfsverzamelgebouw.
Toevallig?
In de ochtenden ging ik naar school voor de praktijkvakken, samen met 17 jarige jongens en een paar meiden, in de middagen had ik tijdelijke halve banen als medewerker DOKA, kokkin in een crisiscentrum en klusser. Ik was zo kláár met de banen in de sociale sector waar ik voor opgeleid was, dat ik besloot om deze grote overstap te maken. Ik woonde in een huis waar heel veel aan opgeknapt moest worden, ik had weinig inkomen dus om onafhankelijk te zijn wilde ik handiger worden met gereedschap. Maar de belangrijkste reden was dat ik resultaat wilde zien van mijn werk! Er kwam echt iets uit mijn handen!
Door het toeval (bestaat dat?) kon ik aan het werk bij een oude meubelmaker, mijn grote leermeester. Hij was 79 jaar toen ik bij hem begon. Toen hij op zijn 89^e (!) ermee stopte, besloot ik dat het voor mij mooi was geweest. Genoeg.
Gerard was op zijn 14^e begonnen als leerling meubelmaker en moest geld meenemen om het vak te mogen leren van zijn meester. Zijn leven lang heeft hij dat vak uitgeoefend als zelfstandig ondernemer. Hij maakte van boom tot eindproduct zijn meubels. Ik was razend nieuwsgierig hoe hij dat toch zo lang vol kon houden, met veel plezier, terwijl veel meubels toch ‘hetzelfde’ waren. ‘Ieder stuk hout is anders’ zei hij dan.
Er waren soms dagen dat hij ’s ochtends als ik binnenkwam zei: ‘juffrouw Onland, houdt u uw jas maar aan, want het is veel te mooi weer vandaag. We gaan naar het museum’.

Gisteren was ik op bezoek bij mijn ex-collega en inmiddels goede vriendin Regi. Wij kennen elkaar als collega meubelmaker bij een speelgoedmakerij. Het was 1981, Nederland was ook toen in een flinke crisis vanwege de olie. Vrouwen in een technisch beroep, daar werd nog vreemd tegenaan gekeken. Regi zit nog steeds in het restauratie vak en heeft een eigen bedrijf in de Pijp ( bratromeny van harte aanbevolen!).
Ik vroeg haar hoe zij het zo lang volhoudt. ‘Afwisseling zoeken’ en/of creëren’ was haar antwoord. Een paar jaar geleden dacht ze dat de uitdaging er nu wel af was, de verveling sloeg toe en ze dacht dat ze een ander vak moest kiezen. Maar ze is om zich heen gaan kijken en kwam iemand tegen die fietsreizen voor senior Amerikanen organiseert door Nederland en België. In de zomermaanden fietst zij nu regelmatig 2 weken door het land, wordt daar enorm door opgepept en krijgt er ook nog voor betaald! In de winter geniet zij dan weer des te meer van het restaureren.

Gerard en Regi, twee voorbeelden voor mij als ik me weer eens afvraag of ik nog wel het goede beroep uitoefen. Ik denk dan weer eens wat vaker terug aan mijn oude vak. Meubels opknappen door ze goed te analyseren, uit elkaar te halen, goede onderdelen bewaren, minder goede vervangen of bijwerken, met behoud van het ‘patin’ weer op kleur brengen. Het resultaat is dat het meubel weer functioneert.
Eigenlijk doe ik met mijn klanten niet anders! Ik ben toch echt een carrièrerestaurateur!
 

Heb je ook een staaltje van loopbaanlenigheid deel het met ons.

En

Als je het nare gevoel hebt 'Vast te Zitten' , begin dan eens met een Cadeaubon?

Margriet Onland

Loopbaanlenigheid...hoezo?

 
Employability ofwel loopbaanlenigheid is in toenemende mate belangrijk als eigenschap voor ‘de moderne werknemer’. 
Wij horen vaak: ‘Ja hallo! Moet ik dan voor mezelf gaan zorgen?
Dat hoort de werkgever toch te doen!’
Das war einmal! Baanzekerheid tot aan je 65^e is niet meer van deze tijd. Verzorgd van de wieg tot het graf is ook al niet meer aan de orde.

We zullen het met onszelf moeten doen! We zullen zelf alert mogen blijven op wat er op de arbeidsmarkt gevraagd wordt.

• Kunnen we nog steeds aan het gevraagde op de arbeidsmarkt  beantwoorden?
• Of moeten we onze koers bijstellen?
• Zelf investeren in vervolgopleidingen bijvoorbeeld? Werkgevers houden in tijden van bezuinigingen graag de hand op de knip.

Kortom als jij iets wilt veranderen in je loopbaan, bij je huidige werkgever of voor een perspectief bij een andere, dan zul je zelf in actie moeten komen.

Dat is niet alleen maar vervelend.

• Het doet een beroep op je creativiteit en maakt dat je op zoek gaat naar kansen en mogelijkheden en soms oude wensen of dromen.
• Of je werkgever daar nu aan bijdraagt of niet, het is in je eigen belang dat je met dit onderwerp bezig bent op regelmatige basis.

Je afstemmen op de arbeidsmarkt, bijsturen, keuzes maken, investeren in jezelf, dat is waar loopbaanlenigheid uit bestaat.

Heb je behoefte aan een klankbord, een sparringpartner om tegen het licht te houden of je op de goede koers zit? Neem contact op met Loopbaanzaken Amsterdam.
En soms betaalt de belastingdienst mee.....
 

Actieplan bij tijdelijk werk

Je hebt weer werk, ook al is het een tijdelijk contract., net als zoveel mensen in Nederland. 
Je bent blij, je mag weer werken……je zit niet meer thuis, boos en verdrietig te zijn, elke dag de bedden verschonen en andere opruimwerkjes, of al 's ochtends voor de tv….. 
Fijn! Je hebt weer lucht en er komt veel meer uit je handen nu je weer mag werken.

 
Wat zit een mens toch vreemd in elkaar, heb je tijd…. doe je niks. Heb je geen tijd meer, dan kun je weer alles…
 

• Maar ja voor hoe lang?
• Hoe (on)gezond is deze werkgever op deze markt?
• Hoe kun je je in dit tijdelijke contract toch nog verder ontwikkelen en
• Hoe neem je jezelf zo serieus dat je nog bezig blijft met je eigen vraag: eigenlijk weet ik dat ik wel ergens iets anders wil.

8 stappen voor je actieplan om loopbaanlenig te blijven:     

1. In je huidige tijdelijke werk, doe je je werk goed
2. Het is wenselijk om aandacht te blijven schenken aan je houding en je presentatie
3. Bedank mensen die dingen voor je doen/ hebben gedaan
4. Wees klantvriendelijk, werk aan je netwerk en vertel hen wat je ècht zoekt.
5. Zet je paardenbril af (een Turkse uitdrukking), doe je oogkleppen af
6. Plan serieuze tijd (10%) in je (werk) agenda om vacatures te volgen
7. Stuur of upload toch wel eens per week, je cv en motivatie naar een andere werkgever
8. Blijf in (netwerk)gesprekken zoeken naar een organisatie waar je hart (ook) kan liggen

 
Zo kom je waar je wezen wilt. Houd moed!

Iedereen, Iemand en Niemand

Laatst las ik een stukje over teamwork:

Er waren eens 3 mensen IEDEREEN, IEMAND en NIEMAND.
Op een dag moest er een belangrijke opdracht vervuld worden.
IEDEREEN werd gevraagd dit te doen.

IEDEREEN dacht echter dat IEMAND het wel zou doen.
En hoewel IEDEREEN het kon deed NIEMAND het.

Hierdoor werd IEMAND boos, omdat het de taak van IEDEREEN was en had NIEMAND het gedaan.

IEDEREEN dacht dat IEMAND het had kunnen doen, maar NIEMAND had zich gerealiseerd dat niet IEDEREEN het wilde doen.

Aan het eind beschuldigde IEDEREEN IEMAND omdat NIEMAND deed wat IEDEREEN had kunnen doen.

Reactie van en vrouw opeen  P&O actueel artikel dat doet iemand anders wel

Ben je een Dimmer of een Dipper? Omgaan met tegenslagen en teleurstellingen bij solliciteren

Solliciteren is tegenwoordig steeds meer een loterij, met de kans op ‘nietjes’. Hoe vaker je solliciteert, hoe meer je jezelf blootstelt aan teleurstelling. Dat hoort er nu eenmaal bij. Maar dat risico kun je beperken, door alleen op banen te solliciteren waarvan je heel goed weet dat je er een kans maakt om uitgenodigd te worden. Als je in het wilde weg solliciteert op alles wat je enigszins wat lijkt, dan loop je dus een heel groot risico om afgewezen te worden.
 
Gericht solliciteren wil dan ook zeggen dat je precies weet wat jij te bieden hebt en dat vervolgens alleen aanbieden op die plaatsen waar je van weet dat ze dat aanbod nodig hebben. Het maken van een persoonlijk profiel met daarin je kwaliteiten, je belangstelling, je kennis en ervaring, is dan ook heel belangrijk. Aan de hand daarvan kun je een gericht zoekprofiel maken. Jouw aanbod is maar op een beperkt deel van de arbeidsmarkt interessant. Dus zoek je niche op die markt op.
 
Ook dan kan het natuurlijk nog zo zijn dat je afgewezen wordt. Hoe ga je daar dan mee om?
 
Grofweg zijn er 2 reactie manieren: de DIPPERS en de DIMMERS
 
De DIPPER zegt: “Zie je wel ik kan het niet”. Die gaat bij de pakken neerzitten en kijkt wel uit om nog een keer zijn nek uit te steken. Die laat zich beïnvloeden door zijn eigen negatieve voorspelling: ik kan het niet. De voorspelling wordt waarheid.
 
De DIMMER zegt: “Jammer, ik heb gedaan wat ik kon en het bedrijf heeft een andere keuze gemaakt”. Die gaat misschien nog bellen met het bedrijf en doorvragen wat nu precies de reden van afwijzing is geweest. Bij een volgende sollicitatie kan hij die informatie gebruiken en er zijn voordeel mee doen.
De DIMMER is beter in staat om te relativeren. Hij voelt een afwijzing niet als een ‘persoonlijke’ afwijzing. Hij kan het zien in het geheel van factoren die een rol spelen bij selectieprocedures.

Ik hoop dat jij je als een Dimmer gedraagt en gesolliciteerd hebt in je niche...dan kun je veel leren uit het doorvragen naar de reden van afwijzing. Gewoon voor de volgende keer.
 
Lieve groet, Margriet.
 

7 stappen op weg naar gelukkig werken
 

In hun boek onderscheiden Onno Hamburger en Ad Bergsma 7 stappen naar gelukkig werken:
 

1. Realiseer je dat je zelf aan de slag moet, persoonlijk leiderschap moet tonen. Voor mensen die de schuld geven aan incompetente managers, gaat het probleem niet veranderen.
2. Krijg meer zicht op wie je bent, op je persoonlijkheidsstructuur dus. Verschillende testen  helpen om jezelf te begrijpen en te zien waar je staat.
3. Verbind die kwaliteiten ook met je passie. Sommige mensen doen dingen omdat anderen ze daar goed in vinden. Maar dat wil niet zeggen dat ze er zelf ook energie van krijgen.
4. Neem een pauze om na te denken en te dromen. Waar gaat het om en wat vind je belangrijk? Kerst is zo’n mooie periode voor reflectie.
5. Wees alert op valkuilen. Een zo’n valkuil is bijvoorbeeld dat je tè kritisch wordt op jezelf. ‘Ik ben nou al een maand bezig met geluk, waar blijft het nou?’ Wees daarin mild naar jezelf.
6. Wees een ambassadeur en zoek gelijkgestemden in je organisatie om samen met 'gelukkig werken' aan de slag te gaan. Die verbinding is een belangrijk onderdeel.
7. Maak er een SMART-plan van om te zorgen dat je je eindresultaat ook realiseert. En bespreek het met collega’s en leidinggevenden om de kans te vergroten dat je het doel ook bereikt.

Geluk op het werk bij mannen en vrouwen
Opmerkelijk is dat voor mannen en vrouwen verschillende factoren het werkgeluk bepalen. Zo is voor mannen voldoende uitdaging in het werk (45 procent) duidelijk belangrijker dan voor vrouwen (35 procent), terwijl de juiste hoeveelheid werkdruk voor de vrouw (36 procent) meer van belang is dan voor de man (25 procent).
Ondanks dat het merendeel gelukkig is met zijn werk, zegt bijna de helft van de mannen (46 procent) dat hij zou stoppen met zijn baan als financiën geen rol zouden spelen.

Onvrede door slechte leidinggevende
Wanneer we ons ongelukkig voelen op ons werk, is dat in veel gevallen te wijten aan

• een slechte leidinggevende (50 procent),
• negatieve mensen in de werkomgeving (47 procent) of
• een slechte band met collega’s (47 procent).

Vrouwen blijken vatbaarder te zijn voor

• een negatieve sfeer (57 procent) en
• laten een gebrek aan zelfvertrouwen (18,8 procent) eerder hun werkgeluk beïnvloeden dan mannen (respectievelijk 39 procent en 8 procent).
   

Het maken van keuzes

Wat eet ik voor ontbijt, welke kleur doe ik vandaag aan, waar begin ik mee op mijn werk, wat eten we vandaag, welke film ga ik pikken, wie zal ik eens bellen. Kortom, de hele dag door zijn er telkens momenten waarop je, vaak onbewust, keuzes maakt over kleinere en grotere zaken.

Hoe doe je dat eigenlijk?
Bij “kleinere” keuzes zijn we geneigd om er niet teveel tijd aan te besteden en het gewoon maar te doen. Bij “grotere” keuzes krijgen we het ineens benauwd. Wat is “de goede keuze”? Bestaat er wel een goede keuze?
Zijn we niet geneigd om te denken dat elke keuze er een voor eeuwig is? Wat is er op tegen om op een keuze terug te komen?

Als we eens stil zouden staan bij de keuzes die we maken, dan blijkt dat we veel kiezen op basis van gevoel, intuïtie. Kennelijk keuzes die we “goed” maken, anders zouden we er wel meer tegengas op krijgen!

Doodeng wordt het op het moment dat het gaat over een nieuwe baan, een nieuw huis, een partner.
Die kun je toch niet maken op je gevoel?!  Toch wel!

Voelen
Hoe voel je je bij een bepaalde keuze? Is dat écht wat je wilt? Of is dit iets wat anderen willen dat je kiest? Of zijn het stemmetjes in jezelf die je proberen van je eigen keuze af te houden? Die je proberen óm te praten, zodat je maar helemaal niet gaat kiezen.
Een soort kiezen op elkaar: “Je weet wat je hebt, dus waarom zou je iets anders kiezen?”. “Kies maar de makkelijkste weg, waarom zou je een risico nemen?”. “ Het heeft geen zin om een keuze te maken, want straks wordt er toch voor jou besloten”.
Allemaal redeneringen waarmee je jezelf voor de gek houdt en waardoor je niet tot een keuze komt.

Als je kiest vóór iets, dan wil dat zeggen dat je iets anders niét kiest en los moet laten. En dat is een risico. Risico’s zijn niets meer dan gedachten waarvan je jezelf hebt overtuigd dat ze onmogelijk zijn te vervullen.

Als je heel veel dingen tegelijk wilt, teveel bordjes in de lucht, dan neem je niet de verantwoordelijkheid voor de keuze. Je vlucht dan weg in de veelheid aan mogelijkheden.

Uit onderzoek blijkt dat mensen gelukkiger worden na het maken van een definitieve onherroepelijke keuze, dan na het maken van een keuze die ze daarna nog kunnen veranderen. Na een definitieve keuze blijken er allerlei processen op gang te komen die maken dat we blij worden met ons besluit.
 
Wat kan je helpen bij het maken van keuzes?

1. In je fantasie de beslissing nemen en dan gaan voelen hoe het voelt.
2. Tweemaal hetzelfde verhaal vertellen over de beslissing die je genomen hebt en opnemen op je mobieltje. De 1^e keer vertel je keuze a, de 2^e keer keuze b. Terugkijken/luisteren en dan horen/zien waar de meeste passie in zit. Iemand anders er naar laten kijken/luisteren kan ook helpen.
3. Voor- en nadelen van alle keuzes opschrijven en tegen elkaar wegstrepen.
4. Tarot of  I tjing of het “Boek met alle Antwoorden”.

Niet kop of munt gooien: Goed gokken betekent omgaan met de gambler's fallacy; dat is de overtuiging dat als je tien keer munt hebt gegooid, je de elfde keer zeker kop zult krijgen. Ja, dat klopt uiteindelijk, maar nee, bij die elfde keer blijft de kans 50%.

We helpen je graag kiezen. Margriet Onland
 

Stress verminderen met Cat Stevens

We hebben allemaal nu en dan last van stress. Maar er zijn er onder ons die zoveel stress hebben dat het zorgelijk begint te worden. Het is ongezond om gedurende lange tijd te weinig te ontspannen, het is slecht voor je relaties en het komt ook je werk niet ten goede.

De geniepigheid der dode dingen

Ken je dat? Je bent druk. Er valt van alles uit je handen. Je irriteert je aan je zelf. Het gaat van kwaad tot erger. Je wist toch zeker dat je dat ene stuk, toch echt op die andere plek had neergelegd en dan valt ook nog je koffie om.... Dat noemde een (overleden) vriend van mij: ach, dat is gewoon de geniepigheid der dode dingen.  En als je je dat realiseert, gaat het stukken beter. Kom je tot rust in de realisering waar je bent en je mee bezig houdt.

Een andere stoplap, die ook altijd een verheffend effect op me heeft is: wie ben ik dat ik dit doen mag. Het schijnt een uitspraak van koningin Wilhelmina te zijn. Hij werkt bij mij als ik  suffe, saaie en seriële dingen mag doen. Postzegels op de mailing plakken, adressen controleren of iets aanpakken waar je erg tegen op ziet. En hoe heerlijk is het dan als het klaar is.

Hebben jullie stoplappen die ook zo effectief zijn? Mail ze ons.... Dorrit Wajer

Oud zijn op je 40e ?

Ik verwacht dat we over dit onderwerp nog wel veel meer stukjes zullen schrijven.

Op onze site schreven we al " Boven de 40, nog maar op de helft van uw leven, kunnen werkgevers het u lastig maken iets nieuws te vinden. Het schijnt dat het aantal 45 plussers maar voor 18% weer met loondienst aan nieuw werk komt en 55 plussers maar voor 8%".

5 pensioen types 

Tandplak in huis en kantoor 

Kilo’s papier heb ik in januari en februari uit mijn kantoor aan huis gesjouwd. Zo lekker. Voorjaars- grote- schoonmaak. Je bent bezig al je werk weer in je handen te nemen, te beoordelen, in de juiste mappen te stoppen en je gouden briefjes (met die goede ideeën) te bewaren.
Dat helpt mij in ieder geval, de opkomende, elk-jaar-in-januari-depressie iets te reguleren (er komt vast niet één klant of project meer dit jaar, wedden ;(()
Het ‘tandplak’ in je huis en kantoor weg poetsen en energie weer te laten stromen.